Pacjent pediatryczny - schorzenia prowadzące do stanów nagłych - ratownicy24.pl

Pacjent pediatryczny – schorzenia prowadzące do stanów nagłych

pacjent pediatryczny
fot. iStock

Pacjent pediatryczny, kontakt z nim i ocena stabilności oddechu oraz krążenia w wielu przypadkach może stanowić stresującą część pracy Zespołu Ratownictwa Medycznego. Niniejszy artykuł ma na celu przypomnienie kilku podstawowych informacji o procesie badania i ratowania pacjenta pediatrycznego.

Słowa kluczowe: pacjent pediatryczny, stany nagłe, pediatria

Budowa anatomiczna ciała dziecka znacznie różni się w stosunku do anatomii dorosłego, nie tylko samym faktem wielkości narządów, ale też w pewnym stopniu fizjologią ich pracy. Dlatego też u podstaw zatrzymania krążenia leży w pierwszej kolejności niewydolność oddechowa. Znacznie rzadziej dochodzi do zaburzeń pracy serca. Mechanizm kompensacyjny dziecka działa bardziej dynamicznie, co w szybszym tempie może prowadzić do zdekompensowania wydolności, w konsekwencji prowadząc do nagłego zatrzymania krążenia (NZK).

Pacjent pediatryczny – zaawansowane zabiegi resuscytacyjne

Zaawansowane zabiegi resuscytacyjne, jakim poddawany jest pacjent pediatryczny, rozpoczynają się właściwie tak samo jak w każdym przypadku, czyli od schematu ABC. Pierwsze wrażenie dotyczące stanu świadomości powinno zaalarmować ratownika w przypadku, gdy możemy zaobserwować: brak reakcji na bodźce bólowe, nieobecne napięcie mięśniowe (dziecko jest wiotkie, „przelewające” się przez ręce), brak oddechu bądź gasping, bladość lub sinicę powłok skórnych.

„A” (airway) – drogi oddechowe, należy przede wszystkim potwierdzić ich drożność. Przyczyny niedrożności dróg oddechowych u pacjentów pediatrycznych to często niewielkie ciała obce będące na wyposażeniu gospodarstwa domowego. W przypadku ciała obcego na wysokości gardła możliwe jest jego usunięcie np. kleszczykami Magilla. Dalszy proces udrażniania dróg oddechowych to klasyczny rękoczyn czoło – żuchwa (gdy brak urazu lub gdy brak podejrzeń) lub rękoczyn Esmarcha – w przypadku starszych dzieci. Z kolei w przypadku mniejszych pacjentów pomocne jest podłożenie przedmiotu pod plecy (np. pieluchy, ręcznika) na wysokości łopatek, co zapobiega zginaniu główki w stronę klatki piersiowej.

Kolejno oceniamy „B” (breathing) – oddychanie – i „C” (circulation) – krążenie. Czas na ocenę oddechu i tętna to tak jak w przypadku osób dorosłych maksymalnie 10 sekund. Oceny tętna należy dokonywać u niemowlęcia na tętnicy pachowej, a u starszego dziecka na tętnicy szyjnej i udowej. Jeżeli brak oddechu i tętna bądź brak pewności co do obecności tętna, należy rozpocząć resuscytację pięcioma wdechami ratunkowymi, aby wykluczyć możliwość utraty napędu oddechowego w przebiegu asfiksji. Należy pamiętać o wcześniejszym skompletowaniu niezbędnego sprzętu medycznego przeznaczonego dla pacjentów pediatrycznych, takiego jak:

  • odpowiedniej wielkości worek samorozprężalny z odpowiednią maską twarzową,
  • łyżki defibrylatora bądź też nakładki pediatryczne do elektrod,
  • sprzęt do udrażniania dróg oddechowych,
  • potrzebne leki oraz wzory pomocne przy zabiegach u małego pacjenta,
  • kaniule o małym rozmiarze,
  • wkłucie doszpikowe w wersji pediatrycznej,
  • mankiet do pomiaru ciśnienia również w rozmiarze odpowiednim do proporcji pacjenta.
NAR_2_20_wiedza_w_praktyce_SCHORZENIA_PROWADZACE_DO_STANOW_NAGLYCH_W_PEDIATRII_RYC_1
Ryc. 1. Trójkąt PAT
reklama

Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z naszych stron internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących plików cookies oznacza, że zgadzacie się Państwo na umieszczenie ich w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów w Polityce prywatności.