Kiedy omdlenie wziąć pod lupę? Nietypowe zaburzenia rytmu serca – część II

Kryteria diagnostyczne w EKG:

• odstęp PQ < 120 ms (w rytmie zatokowym),
• poszerzony zespół QRS trwający > 120 ms,
• obecna fala delta (zazębienie lub powolne narastanie ramienia wstępującego zespołu QRS),
• wtórne zmiany odcinka ST najczęściej przeciwstawne wychylenie do głównego wychylenia zespołu QRS.

Warunkiem stwierdzenia preekscytacji jest spełnienie wszystkich powyższych kryteriów elektrokardiograficznych. Należy jednak pamiętać, że preekscytacja może występować również wtedy, gdy nie są spełnione wszystkie kryteria. Uwidocznienie w zapisie EKG jest tym prostsze, im większa część komory ulega depolaryzacji za pośrednictwem drogi dodatkowej.

Preekscytacja może wiązać się z występowaniem tachyarytmii, co prowadzi do wzrostu ryzyka omdleń i incydentów sercowo-naczyniowych, z ryzykiem nagłej śmierci sercowej włącznie.

Zespół Wolffa, Parkinsona i White’a (zespół WPW) jest zespołem klinicznym, w którym preekscytacji towarzyszą tachyarytmie i objawy przedmiotowe, tj. omdlenie, kołatanie serca.

Najczęściej występujące tachyarytmie w zespole WPW:

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas