Przymus bezpośredni wobec pacjenta
Podsumowanie
W aspekcie wykonywania zawodu ratownika medycznego należy przyjąć że, z Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (art. 18 ust. 5) wynika, że osobą uprawnioną do decydowania o zastosowania przymusu bezpośredniego w szczególnych sytuacjach jest ratownik medyczny z zespołu ratownictwa medycznego typu podstawowego. Ratownik medyczny może zastosować przymus bezpośredni tylko w sytuacji, gdy na miejscu, gdzie udzielane jest świadczenie, nie ma lekarza i nie może uzyskać on jego natychmiastowej decyzji. W powyższym przypadku można zastosować jedynie przymus w postaci przytrzymania lub unieruchomienia (z zastrzeżeniem art. 18 ust. 6 pkt 3, który pozwala także na przymusowe podanie leków), nie dłużej niż przez czas niezbędny do uzyskania pomocy lekarskiej lub przewiezienia osoby do odpowiedniego podmiotu leczniczego.
Przewiezienie następuje w obecności zespołu ratownictwa medycznego. Uprawnionym do decydowania o zastosowaniu przymusu bezpośredniego jest tylko taki ratownik, który kieruje akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych. Ponadto ratownik kierujący akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o zastosowaniu przymusu bezpośredniego wobec pacjenta dyspozytora medycznego.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Najświeższe informacje oraz praktyczne artykuły w każdy piątek na Twoim mailu
Mogą zainteresować Cię również
Najświeższe informacje oraz praktyczne artykuły w każdy piątek na Twoim mailu
