Wczesna opieka poresuscytacyjna w zespole ratownictwa medycznego

W warunkach zespołów ratownictwa typu podstawowego (P) możliwości farmakoterapii w takiej sytuacji są znacznie ograniczone, gdyż ustawodawstwo nie przewiduje możliwości samodzielnego podawania przez ratownika medycznego i pielęgniarkę systemu wymienionych leków. Jedynym dostępnym w zespole typu P presorem pozostaje adrenalina. W sytuacji niewydolności krążenia po resuscytacji i wystąpienia zespołu małego rzutu może być stosowana we wlewie kroplowym w stężeniu 2 mcg/ml (1 mg adrenaliny w 500 ml 0,9% NaCl), w przepływie 2-10 mcg/min (20-100 kropli/min) pod kontrolą EKG i BP lub bardziej precyzyjnie – za pomocą pompy infuzyjnej w dawce należnej 0,05-0,5 mcg/kg/min. Stosowanie pompy infuzyjnej pozwala na dokładne dawkowanie i dostosowanie dawki indywidualnie dla poszkodowanego w danej chwili. Stosowanie adrenaliny wiąże się z występowaniem skurczu naczyń obwodowych i ze wzrostem oporu naczyniowego, co skutkuje wzrostem ciśnienia tętniczego. Jednocześnie adrenalina powoduje tachykardię poprzez stymulację receptorów beta-1 w mięśniu sercowym, co skutkuje zwiększeniem zapotrzebowania na tlen w mięśniu sercowym i stanowi zagrożenie dla osób z OZW. Jest za to pomocna w leczeniu bradykardii opornej na leczenie atropiną. Z tego względu lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas