Serce na wakacjach - Strona 3 z 5 - ratownicy24.pl

Serce na wakacjach

Cechy niestabilności według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego to:

  • omdlenie,
  • ostry obrzęk płuc,
  • trwające niedokrwienie mięśnia sercowego,
  • objawowe niedociśnienie tętnicze,
  • wstrząs kardiogenny (11).

Jeżeli niestabilny:

W przypadku migotania przedsionków z szybką odpowiedzią komór u osób niestabilnych należy wykonać zsynchronizowaną kardiowersję elektryczną po wcześniejszej sedacji pacjenta. Wytyczne ERC 2021, jak i ESC 2020, dotyczące diagnostyki i leczenia migotania przedsionków, nie podają konkretnej wartości energii kardiowersji elektrycznej.

Synchronizowana kardiowersja elektryczna przeprowadzona u pacjentów z pierwszym w życiu wystąpieniem epizodu migotania przedsionków cechuje się wysoką skutecznością. Wynika to z tego, że w przeciwieństwie do pacjentów z długo trwającym AF, nie doszło jeszcze do niekorzystnego remodelingu struktur przedsionków. Wytyczne ESC dotyczące leczenia migotania przedsionków zalecają, aby w przypadku wykonywania pilnej kardiowersji elektrycznej podać pacjentom leki przeciwkrzepliwe, jeśli ich nie zażywają. Jednym z leków wymienionych w tych wytycznych jest heparyna niefrakcjonowana, którą mogą samodzielnie podawać ratownicy medyczni. Leki przeciwkrzepliwe, w tym wspomniana heparyna, mają liczne przeciwwskazania, co będzie miało wpływ na podjęcie decyzji o podaniu lub odstąpieniu od podaży tego leku u konkretnego pacjenta (11, 13).

Amiodaron jest lekiem dopuszczonym do stosowania w przypadku obecności cech niestabilności hemodynamicznej. Celem podaży tego leku jest doraźna kontrola częstości rytmu serca. Należy podkreślić, że podaż amiodaronu ma niższą klasę zaleceń niż kardiowersja elektryczna (11).

Jeżeli stabilny:

Obecnie stosuje się kompleksowe podejście wobec pacjentów z migotaniem przedsionków. Został utworzony prosty do zapamiętania akronim ABC, który ułatwia zapamiętanie kolejnych elementów terapii. Część z nich będzie miała zastosowanie w praktyce ratownika.

A – leczenie przeciwkrzepliwe, zapobieganie udarowi mózgu (ang. anticoagulation/avoid stroke),

B – lepsza kontrola objawów (ang. better symptom management),

C – kontrola czynników ryzyka sercowo-naczyniowego/chorób współistniejących (ang. cardiovascular and comorbidity optimization).

Leczenie przeciwkrzepliwe – zapobieganie udarowi mózgu

Pacjenci z AF to pacjenci o podwyższonym ryzyku chorób zakrzepowo-zatorowych. W przypadkach stabilnego migotania przedsionków u pacjentów, którzy nie zażywają leków przeciwkrzepliwych, leczenie rozpoczyna się po analizie ryzyka wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, jak i ryzyka krwawienia. Do oceny wystąpienia udaru mózgu stosuje się skalę kliniczną o nazwie CHA2DS2VASc. Ryzyko krwawienia ocenia się za pomocą skali HAS-BLED. Możliwość powstania skrzepliny wzrasta po 48 godzinach od pojawienia się arytmii. Bardzo ważne jest, aby określić orientacyjny czas wystąpienia napadu, lecz nie zawsze jest to możliwe, gdyż część pacjentów może nie odczuwać żadnych objawów podczas trwania migotania przedsionków. W związku z powyższym przywrócenie rytmu zatokowego może stwarzać potencjalne zagrożenie wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu.

Kontrola objawów

W standardzie kontroli objawów migotania przedsionków wybiera się między dwoma strategiami, to znaczy:

  • strategią kontroli rytmu serca,
  • strategią kontroli częstości rytmu.

Strategia kontroli rytmu serca polega na elektrycznym lub farmakologicznym przywróceniu rytmu zatokowego jako rytmu wiodącego. Wdrożenie terapii umiarawiającej pacjenta jest wykonywane po dokonaniu oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z naszych stron internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących plików cookies oznacza, że zgadzacie się Państwo na umieszczenie ich w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów w Polityce prywatności.